از خدا خواستم عادت‌های زشت را ترکم بده
خدا فرمود: خودت بايد آنها را رها کنی
از او درخواست کردم فرزند معلولم را شفا دهد
فرمود: لازم نيست، روحش سالم است، جسم هم که موقت است

از او خواستم لااقل به من صبر عطا کند
فرمود: صبر، حاصل سختی و رنج است. عطا کردنی نيست، آموختنی است

گفتم: مرا خوشبخت کن
فرمود: «نعمت» از من، خوشبخت شدن از تو

از او خواستم مرا گرفتار درد و عذاب نکند
فرمود: رنج از دلبستگی‌های دنيايی جدا و به من نزديکترت می‌کند

از او خواستم روحم را رشد دهد
فرمود: نه، تو خودت بايد رشد کنی
من فقط شاخ و برگ اضافی‌ات را هرس می‌کنم تا بارور شوی

از خدا خواستم کاری کند که از زندگی لذت کامل ببرم
فرمود: برای اين کار من به تو «زندگی» داده‌ام

از خدا خواستم کمکم کند همان قدر که او مرا دوست دارد، من هم ديگران را دوست بدارم.
خدا فرمود: آها، بالاخره اصل مطلب دستگيرت شد

I asked God...
I asked God to take away my habit
God said, no
It is not for me to take away, but for you to give it up
I asked God to make my handicapped child whole
God said, no
His spirit is whole, his body is only temporary
I asked God to grant me patience
God said, no
Patience is a byproduct of tribulation. It isn't granted, it is learned
I asked God to give me happiness
God said, no
I give you blessings; happiness is up to you
I asked God to spare me pain
God said, no
Suffering draws you apart from worldly cares and brings you closer to me 
I asked God to make my spirit grow
God said, no
You must grow on yours own! But I will prune you to make you fruitful
I asked God for all things that I might enjoy life
God said, no.
I will give you life. So that you may enjoy all things
I asked God to help me love others, as much as He loves me
God said: Ahah, finally you have the idea