دیابت درمان نشده چه خطراتی دارد؟

خوردن قرص، چک کردن همیشگی قند خون یا تزریق انسولین احتمالا ایده ی چندان خوبی برای داشتن اوقات خوش به نظر نمی رسد. اما حداقل تلاش برای کنترل دیابت بهترین چاره برای پیشگیری از وقوع عوارض وحشتناک آن است.

به گزارش مجله اینترنتی به نقل از مجله سلامتی ؛ دکتر بتول هاتی پوقلو، متخصص غدد در کلینیک کلیوند معتقد است، اگر مراقب خودتان نباشید، عوارض دیابت ۵ سال پس از ابتلا آغاز می شود؛ و ظرف حدودا ۱۰ تا ۱۵ سال، اکثر بیماران با مشکلات متعددی روبرو خواهند شد. خوشبختانه، پیروی از یک رژیم مغذی، ورزش و مصرف دارو نه تنها ممکن است عوارض و پیشرفت بیماری را متوقف کند، بلکه ممکن است آن ها را معکوس نماید.

برای پیروی از برنامه ی درمانی به انگیزه نیاز دارید؟ در ادامه به مشکلات و عوارضی که با توقف درمان رخ می دهد، اشاره می کنیم.

۱. افزایش کلسترول و فشار خون

در دیابت نوع ۱، بدن تولید انسولین، هورمون تنظیم قند خون، را متوقف می کند. در دیابت نوع ۲، بدن قادر به مصرف انسولین تولید شده نیست. در نتیجه، هر چه کلسترول خوب پایین تر باشد، میزان چربی های مضر به نام تری گلیسیرید افزایش می یابد. مقاومت بدن به انسولین منجر به سخت شدن عروق باریک می شود که فشار خون را افزایش می دهد. درنتیجه، حدودا ۷۰٪ از افراد مبتلا به دیابت، نوع ۱ یا ۲، فشار خون نیز دارند، عاملی خطرناک برای سکته ، بیماری های قلبی و اختلالات تفکر و حافظه.

دکتر رابرت گبی، مدیر ارشد پزشکی در مرکز دیابت جاسلین در بوستون می گوید، چنانچه با ورزش و رژیم به تنهایی و یا با درمان دارویی موفق به کنترل فشار خون بالا و کلسترول بالا نشوید، پیشرفت سایر عوارض تسریع می گردد.

۲. ضعف بینایی

بیش از ۴ میلیون نفر از افراد دیابتی متحمل درجاتی از رتینوپاتی، یا آسیب های بافت حساس به نور در پشت چشم، هستند. این امر از قند خون بالا که به عروق خونی ظریف چشم آسیب می رساند، ناشی می شود، فرآیندی که ۷ سال پیش از تشخیص آغاز می شود.

مراحل اولیه هیچ گونه علائمی ندارد، اما به مرور دید را تارتر می کند. نتایج مطالعات بر روی افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ نشان می دهد، چنانچه شاخص قند خون در طول زمان حدودا ۱٪ افزایش یابد، خطر ایجاد یا وخامت مشکلات چشمی حدودا یک سوم افزایش می یابد. هاتی پوقلو می گوید که در بیست سال آینده، حدود ۸۰٪ افراد دیابتی مبتلا به رتینوپاتی و حدود ۱۰۰۰۰ نفر نیز سالانه نابینا می شوند.

۳. از کار افتادن کلیه ها

در طول زمان، قند خون بالا نفرون ها، ترکیبات کوچکی در کلیه ها که تصفیه کننده ی خون هستند، را غلیظ و زخمی می کنند. ترشح پروتئین در ادرار در ۷٪ از موارد ناشی از مراحل اولیه ی مشکلات کلیوی است که در گذر زمان دیابت نوع ۲ بدل خواهد شد. هاتی پوقلو می گوید، حدودا نیمی از افرادی که دیابت خود را کنترل نمی کنند در ده سال آینده متحمل آسیب های کلیوی، شرایطی که یا نیاز به دیالیز یا پیوند کلیه دارد، خواهند شد.

۴. ضعف اعصاب

حدود ۷.۵٪ از افراد مبتلا به دیابت نروپاتی، آسیب عصبی ناشی از قندخون بالا، دارند. در نهایت نیز حدود نیمی از افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ یا ۲ به آن مبتلا می شوند. به گفته ی گبی در ابتدا ممکن است هیچ نوع نشانه ای از سوزش خفیف یا بی حسی در دست و پاهای خود نداشته باشند. اما درنهایت، نروپاتی می تواند موجب درد، ضعف و مشکلات گوارشی شود، در عین حال به عصب های کنترل کننده ی دستگاه گوارش آسیب برساند.

۵. احتمال از دست دادن یکی از پاها

به مرور که آسیب طولانی عصب بین مغز و اندام های تحتانی وخیم تر می شود، قدرت ماهیچه ها نیز کمتر شده و شکل پا تغییر می کند، همین امر موجب انحراف انگشت شست پا، کف پای صاف یا سایر بدفرمی ها می شود. یک قدم اشتباه یا سنگ ریزه در کفش می تواند موجب یک زخم کوچک شود؛ بی حسی اندام ها موجب می شود از آن آگاه نشده و گردش خون ضعیف در رگ های خونی آسیب دیده، بهبود را کند می کند.

نتیجه ی نهایی: به گفته ی گبی، عفونت شایع تا استخوان گسترش می یابد. افراد دیابتی سالانه حدود ۷۳۰۰۰ قطع عضو اندام تحتانی بدن را متحمل می شوند و حدود ۶۰٪ قطع عضوها در افراد دیابتی اتفاق می افتد.

۶. مستعد عارضه های قلبی

علاوه برا افزایش فشار خون و کلسترول، قند خون بالا می تواند مستقیما به سیاهرگ ها، سرخرگ ها و عضلات قلب آسیب برساند. احتمال خطر حمله ی قلبی در افراد دیابتی نزدیک به ۲ برابر و احتمال سکته ی مغزی تا ۴ برابر است. هاتی پوقلو می گوید: حمله ی قلبی قاتل شماره یک بیماران دیابتی است. صرفنظر از اینکه اغلب مهلک است، سکته موجب فلج شدن یا از کارافتادگی های شدید می شود.

۷. زندگی کوتاه تر

تمامی مشکلات مربوط به سلامتی سرانجام می تواند به عارضه ی نهایی منجر شود: یعنی مرگ زودرس. مطالعات اخیر در جاما نشان داد، زنان مبتلا به دیابت نوع ۱، ۱۳ سال کمتر از سایرین که به دیابت مبتلا نیستند، عمر می کنند.. رسما دیابت به عنوان هفتمین عامل مرگ ومیر شناخته شده، اما از آنجایی که اغلب عوارض ناشی از آن را در گواهی فوت ذکر می کنند و نه خود بیماری را، عدد واقعی ممکن است خیلی بیشتر اینها باشد.

پندار ما این است که ما مانده ایم و شهدا رفته اند

اما حقیقت آن است که زمان ، ما را با خود برد ه است و شهدا مانده اند

.........................................

عجب از این عقل باژگونه ،که ما را در جستجوی شهدا به قبرستانها می کشاند.

شهید آوینی

امام علی علیه السلام می فرمایند:

به دوست خود محبت کامل نثار کن اما اعتماد مطلق نکن

ونیز او را با رفتار خود به طور کامل یاری کن اما همه ی اسرار خود را در اختیار او مگذار

غررالحکم

عجله نکن ... کمی آرامتر ...درحال زندگی کن......برا لذت بردن از نوری که چشمانت را می زند ..... سایه ای که بر سرت می افتد...آه... صدایی از آن دورها می آید ....برا شنیدن صدای آب ...برا درک نوازش باد...برا زندگی کردن ....باید لحظه ای درنگ کنی ...برا درک لحظه ، لحظه ی زندگی ... کمی آرامتر قدم بردار....عجله نکن ....فقط زندگی کن و لذت ببر ....

خدایا خودمو از شر نفس سرکشم به تو می سپارم امانت دار خوبی هستی ازم خوب مواظبت کن.

......

خدایا از اینکه نفسی می کشم و لقمه نانی بدست می آورم و تو هستی شکر

خدایا از اینکه تو هستی شکر

....

مبادا فراموش کنید که زمین از لمس پاهای برهنه ی شما به وجد می آید و باد مشتاق بازی با موهای شماست.

خلیل جبران

سریع ترین راه برای رسیدن به طبیعت خوب خویشتن این است که از خودتان مراقبت کنید . بدون توجه ادامه دار به شادی ها و امیال خود ، زندگی تیره و تار به نظر می رسد. وقتی از آخرین ذره انرژی خود برای زندگی کردن و باقی ماندن استفاده می کنید ، نیرویی باقی نمی ماند که صرف یک رابطه ی صمیمانه ، که طبیعتا تلاش و جدیت شما را می طلبد ، بکنید.همیشه ابتدا از خودتان مراقبت کنید.وقتی زنی از عادات ناراحت کننده شوهرش ناراحت است ، بی توجهی به خود تقریبا همیشه علت اصلی گرفتاری است .درست در لحظه ای که از خواب محروم می شوید ، گرسنه می شوید، کلافه می شوید یا تحت تاثیر استرس شدید قرار می گیرید ،به هیچ کس و از جمله به خودتان لطف نمی کنید. وقتی بیش از حد توانایی خود فعالیت می کنید ،وقتی بیش از حد گرفته و خسته می شوید واسپردن امری غیرممکن می شود.واسپردن یعنی آن که متعهد می شوید مهربان و فهیم باشید که لازمه ی آنه صبر و تمرکز است. با مشوش شدن این توانمندی را از دست می دهید.هر چه بیشتر استراحت کنید ، هر چه بیشتر به خود برسید ، هر چه بهتر تغذیه شوید، هرچه بیشتر تفریح کنید، در کار واسپردن موفق تر عمل می نمایید.

منبع:

زن واسپرده

نوشته ی لورا دویل

رویاهایت را بنویس و تکرار کن

تعیین هدف , تمرکز روی نتیجه کار و داشتن تصویری روشن از آنچه در زندگی به دنبالش هستید می تواند باعث تحقق رویا های شما شود....

نخستین گام این است که هدف خود را بنویسید...نوشتن به تحقق آن کمک می کند...قلبت را به روی کاغذ بیاور...

وقتی آنرا قبل از وقوع می سازی ,در واقع با ایمان خود پیش می روی ،درست همانطور که نوشتن آن نشان می دهد به قابل حصول بودن آن اعتقاد داری...راه درست یا غلطی برای انجام آن وجود ندارد.زندگی روایتی است که شما هم دستی در نوشتن آن دارید ...نگران زیاده خواهی نباشید .حتی آرزوهایی را که هیچ ابزار عملی برای تحقق آنها ندارید نیز یادداشت کنید...نوشتن را ادامه دهید ..سریع بنویسید..لفتش ندهید .اگرمتوجه شدید یک هدف را به خاطر بزرگی و دور از دسترس بودن کنار گذاشته اید , آنرا به هر ترتیب بنویسید و یک ستاره کنار آن بگذارید. این یک هدف زنده است ... به خودتان اجازه رویا بینی و یکسرغیرواقع بین بودن بدهید....

ریچارد بولز می گوید : یکی از غم انگیز ترین جملات عالم این است "حالا بیا واقع بین باشیم"

...در زندگی خود دائما منتظر اتفاقات خوب باشید و این اتفاقات هم به وقوع می پیوندند...وقتی آنرا می نویسیم پیامی برای عالم ارسال می کنیم  "هی ! من آماده ام" و فرمان های رو! نشانه هایی هستند که پیامی که را باز پس می آورند ، "پیغام شما را گرفتم ، و دارم روی آن کار می کنم"...

وقتی رویا ها را نوشتید گویی که تابلویی را به دست می گیرید : تابلویی که رویش نوشته شده "آماده برای کار"!

منبع کتاب  بنویس تا اتفاق بیافتد، نویسنده:هنریت کلاوسر ،مترجم : محمد گذرآبادی

...........................................

آیا دیدن امام زمان(عج) دارای شرایط خاصی است و نصیب هر کسی می‌شود؟ و آیا ندیدن آن حضرت مصلحتی دارد؟

دیدن امام زمان(عج) در عصر غیبت کبری امکان داشته و اگر کسی توفیق یابد، سعادت بزرگی نصیبش شده است، اما همه سعادت این نیست که انسان شبانه‌روز تلاش کند و خواهان دیدن امام باشد، البته دیدن حضرت سبب نمی‌شود که انسان گناه نکند؛ زیرا برخی انسان‌های معاصر دیگر امامان(ع) با وجد دیدن امام معصوم باز هم گناه می‌کردند و حتی گاهی با آنها مخالفت می‌کردند.

دیدن حضرت تأیید بر کردار درست انسان نیست؛ اگر چه نصیب هر کس نمی‌شود، ندیدن حضرت هم دلیل بر خرابی اعمال نیست، بسیاری از بزرگان، علما و مجتهدان، امام زمان(عج) را ندیدند، ولی چه بسا افرادی که مسلمان هم نبودند، ولی چون به مقام اضطرار رسیدند، حضرت از آنها دست‌گیری کرده و از این جهت امام را دیده باشند.

مهم این است که اگر ما او را نبینیم، او ما را می‌بیند و همین اعتقاد برای ترک گناه کافی است.

احمد ‌بن حسن بن ابی‌صالح خجندی، مدتی در جست‌وجوی امام زمان(عج) شهرها را می‌گشت و بسیار جدی بود و اصرار داشت که به حضور آن حضرت مشرف شود، عاقبت نامه‌ای از طریق حسین‌بن روح به این مضمون برای حضرت مهدی(عج) نوشت: «دل من، شیفته جمال تو گشته و همواره در فحص و طلب تو می‌کوشم، تمنا دارم جوابی مرحمت فرمایید که قلب من ساکن شود و دستوری در این باره فرمایید».

جواب آمد: «هر کس در خصوص من جست‌وجو و تجسس کند، مرا می‌طلبد و هر کس مرا بیابد، به دیگران بنماید و هر کس مرا به دیگران بنماید، مرا به کشتن دهد و هر کس مرا به کشتن دهد، مشرک شود».

بنابراین احتمال دارد که به صلاح ما نباشد آن حضرت را ملاقات کنیم، چه بسا دیدار حضرت مایه عجب، تکبر و خودپسندی ما شود که خود مایه هلاکت انسان است.



*آیا اگر از گناه اجتناب کنیم و منتظر واقعی باشیم، امام زمان(عج) به ما سر می‌زند؟

قطعا گناه کردن، مهم‌ترین علت محرومیت از عنایات امام زمان(عج) است، امام مهدی (عج) نیز در توقیع شریفشان به شیخ مفید می‌فرماید: «ما را از ایشان(شیعیان) چیزی محبوس نکرده است، مگر گناهان و خطاهایی که از ایشان به ما می‌رسد و ما آن را ناخوش می‌داریم و از ایشان نمی‌پسندیم».

آیت‌آلله بهجت نیز بیان فرموده‌اند: اگر بفرمایید چرا به آن حضرت دسترس نداریم، جواب شما این است که چرا به انجام واجبات و ترک محرمات ملتزم نیستند؟ او به همین از ما راضی است؛ زیرا «اورع الناس من تورّع عن المحرمات»؛ پرهیزکارترین مردم کسی است که از کارهای حرام بپرهیزد، ترک واجبات و ارتکاب محرمات، حجاب و نقاب دیدار ما از آن حضرت است.

بنابراین اگر ما از گناه اجتناب کنیم و منتظر واقعی باشیم، به مقامی می‌رسیم که غیبت و حضور برایمان فرقی ندارد، امام سجاد(ع) به ابوخالد کابلی می‌فرماید: «ای ابوخالد! به درستی که مردم زمان غیبت حضرت مهدی(عج) آنان که معتقد به امامت هستند و در انتظار ظهور او به سر می‌برند، با فضیلت‌ترین مردم همه زمان‌ها هستند؛ به دلیل اینکه خداوند متعالی عقل و فهمی به آنان عنایت کرده که غیبت در نزد آنان به منزله ظهور و مشاهده گشته است».

از این رو، در حدیث دیگری امام جعفر صادق(ع) می‌فرماید: «هر کس دوست دارد که از یاران حضرت قائم(عج) شود؛ باید که منتظر باشد و در عین حال به پرهیزکاری و اخلاق نیکو مشغول شود».

بنابراین اگر کسی ترک گناه کند و منتظر امامش باشد، از یاران واقعی حضرت به شمار می‌آید، آن‌گاه اگر بزرگترین توفیق الهی او را دریابد، غیبت و و ظهور حضرت برایش تفاوت نخواهد داشت.

منبع: باشگاه خبرنگاران

....................................................................................

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

خدایا کمکمان کن و فهمی به ما عنایت فرما که غیبت در نزد مان به منزله ظهور و مشاهده گردد.

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

یا امام زمان ادرکنی،همه ی ما راه را گم کرده ایم به فریادمان برس.

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.

هنر پذیرفتن در این است که طوری رفتار کنیم که شخص اگر برایمان کار کوچکی انجام داده ،آرزو کند کاش کار مهم تری صورت داده بود

راسل لینز

وقتی هدیه ای را می پذیرید به شوهرتان احساس خوبی می دهید. وقتی همسرتان بچه را در تخت خوابش می گذارد ، وقتی لباسشش را عوض می کند، وقتی در یک مهمانی صندلی اش را به شما پیشکش می کند ،وقتی برای یک فیلم شما را به سینما می برد ،خیلی ساده از او تشکر کنید.

به نظر ساده می رسد ، اما بسیاری از زنان در خود دستور جلساتی دارند که نمی توانند به راحتی آنچه را که شوهرشان به آنها می دهد بپذیرند . از جمله این دستور جلسات می توان به موارد زیر اشاره کرد:

·         اگر بچه را در تختش بگذارد ،بار دیگر لباس او را پشت و رو تن او خواهد کرد.

·         بعد از این همه کار روزانه خسته است . من خودم لباسهای بچه را عوض می کنم.

·         برای رفتن به سینما پول کافی نداریم.

ممکن است همه اینها توجیهات معتبری باشند اما در کار پذیرفتن تولید اختلال می کنند و بنابراین به صمیمیت موجود لطمه می زنند.

وقتی پیشنهاد او را به هر دلیلی رد می کنید، مانع از آن می شوید که به شما توجهی که شایسته ی آن هستید بشود

پس بپذیرید ، بپذیرید ، بپذیرید ،

منبع:

زن واسپرده

نوشته ی لورا دویل

.......................................................

.... خوشبخت باشی

اگر بچه داری باید مادر خوشبختی باشی...

اگر ازدواج کردی باید همسر خوشبختی باشی ...اگر...

باید خوشبخت باشی...خوشبختی ات را به فردا موکول نکن....

همین امروز ....همیمن حالا خوشبخت باش ...لذت ببر...

عمیقتر نفس بکش ...و با تمام وجود بگو که: خوشبختم ...من خوشبختم..

همین امروز ....همیمن حالا خوشبخت باش ...

نگو اگر ازدواج کنم خوشبخت خواهم شد....

نگو اگر کنکور قبول شم ،آن وقت خوشبختم....اگر ها را بریز دور ....

تو الان خوشبخت ترین هستی....همین لحظه ،لحظه ی خوشبختی توست...فقط بخواه ...

هرچه که در دست ات است را محکم تر بگیر ....

ازش لذت ببر ...

ازش لذت ببر ...هرچه که باشد سنجاق سری از کودکی....

لباس کهنه ای از عروسکهای کودکی ....هرچه باشد محکمتر بگیرش ...هر چه که بی ارزش هم باشد بوی خوش محبت دوست می دهد ...

با بوی او با ارزشترین است...

آری خدا ،رفیق زندگی ات، در این لحظه ، این را برات خواسته....لذت ببر از هدیه اش....لذت ببر از وجودش...

قدردانش باش ...تو بهترین خدا را داری .... خوشبخت باش...خوشبختی ات را به خدا و همه ...وهمه و خدا ، هدیه بده .....

----------------------شکرت خدا ....همیشه با من باش!-----------------------------

05/01/1395