ما مثل بچه‌ای هستیم که پدرش دست او را گرفته است تا به جایی ببرد

و در طول مسیر از بازاری عبور می‌کنند.

 بچه جلب ویترین مغازه‌ها می‌شود و دست پدررا رها می‌کند و در بازار گم می‌شود

و وقتی متوجه می‌شود که دیگر پدر رانمی‌بیند، گمان می‌کند پدرش گم شده است. در حالی که در واقع خودش گم شده است.

انبیاء و اولیاء پدران خلق اند و دست خلائق را می‌گیرند تا آنها را به سلامت از بازار دنیا عبور دهند.

غالب خلائق جلب متاع‌های دنیا شده‌اند و دست پدر را رها کرده و در بازار دنیا گم شده‌اند.

امام زمان (عج) گم و غایب نشده است ما گم شدیم و محجوب گشته‌ایم.
امام غایب نیست، تو نمی بینی آقا را. او حاضر است.

چشمت رو که اسیر دنیاشده اگر از دنیا دست بردارد، آقا را می بیند.

خلاصه نگو آقا غایب است. تونمی بینی.

حاج اسماعیل دولابی

"برگرفته از کتاب « امام زمان (عج) در کلام اولیای ربانی/مهدی لک علی آبادی/ ص30"

وبلاگ کلمات عاشقونه خدا

We're like a child who his father has the his hands
To take place
And along the way, they pass through the market. children Attract storefronts and father abandon
When he gets lost the market and finds that do not sees his father
Thinks his father is missing. While is missing in itself.

Prophets, said s have,  the fathers of the People
And so they are hands of the People that to pass the health of the world market.
Most of the People are Attract the world market. they  have abandoned ther hands     and are lost in.
  Imam (as) has not lost away

we are lost and we're hide.

Imam do not Hidden, you do not see, sir.
He is present.
if Close your eyes for the world _that is captured the world_, eman sees.
Do not said  : he is absent. You do not.

Haj Ismail Dvlaby
"Adapted from the book" The Imam (aj) on the authority of God's Word / M. Lak